فسونی به آواز خواندن گرفت

کزو خوبتر آدمی کس ندید

چنان بد که چشمش سه بد هر سه باز

دو از زیر ابرو یکی از فراز

ز دلها تف غم نشاندن گرفت

حصار از خروشش پرآواز شد

ز دیوار هر سو دری باز شد