برینسانش بر تخت بنشاختند

همین بزمگاه دلارای اوست

درین نغز تابوت هم جای اوست

چو رفت او ، بتی همچنان ساختند

بدان تا پرستندش از مهر اوی

گسارند با بت غم از چهر اوی

ازین کاخ هر کس که چیزی برد