بدین جایت از بد نگهبان بود

که ناید هم از دهش کاسته

روان را بود مایه زندگی

رساند به آزادی از بندگی

چو زایدر شدی توشه جان بود

ز دانش به اندر جهان هیچ نیست

تن مرده و جان نادان یکیست