خوروپوشش افزون ترا بر سری

برهنه بدی کآمدی در جهان

نبد با تو چیز آشکار و نهان

چنان کآمدی همچنان بگذری

ازوچون خور و پوشش آمد به دست

دل اندر فزونی نبایدتبست

من این هر دو دارم که ایزد ز بخت