هم از خم آن طاق ها سرنگون

از ایوان برآویخته پیکران

زدیو و زمردم ز پیل و نهنگ

ز نخچیر و از مرغ و شیر وپلنگ

نگاریده ازگوهر گونه گون

تو گفتی کنون کرده اند از نهاد

نه نم دیده زابر و، نه گردی زباد