بدینجای آرام من بنگرد

سپهبد به ملاح گفت این بخوان

چو بر خواند گشتش ز ریری رخان

نبشته چنین بد که هر کز خرد

سزد گر ز مهر سرای سپنج

بتابد دل و،تن ندارد به رنج

منم پور هوشنگ شاه بلند