شمن مرورا هر چه فرزانه ای

گر آتش نمودی بدارنده راه

نبودی به دوزخ درش جایگاه

به شهری دگر دید بتخانه ای

بدودر بتی از خمآهنش تن

ز بسدش تاج، از گهر پیرهن

کف دست ها بر نهاده به بر