ز پیروزه و نعل رویین دگر

نهادی ابر دست و سندان ز بر

کفش سوختی گر بدی آهمند

و گر راست بودی،نکردی گزند

نبد چیزی آن جا بهاگیرتر

کزین هر دو از بهر نام بلند

کلا ساختی مردو،زن گیس بند