برو هر چه مهراج شه داده بود

گرفتند و، کرده غم از دل کنار

زره سوی ایوان کشیدند شاد

همه رنج ها پهلوان کرد یاد

هم از بهر اثرط فرستاده بود

به گنج نیاکان نهاد آنچه خواست

از آن پس برآسود یک ماه راست