درختان ز هر گونه فرسنگ شست

که ناورد جایی، زمانی درنگ

همه بادیه بد بدان روزگار

پر از چشمه و بیشه و مرغزار

همه شاخ ها دست داده به دست

ز خوشی بدش مینو آباد نام

چو بگذشت ازو پهلوان شادکام