یکی گفت کای ابله روز کور

زبونی ز من دستخوشتر نیافت

نداند که با داد شاه دلیر

کند بچه خرگوش بر پشت شیر

همی دست با چرخ سایی به زور

تو چون بفکنی زاسپ او دم و گوش

که سرت اوفکندن تواند زدوش