همی دست با چرخ سایی به زور

نداند که با داد شاه دلیر

کند بچه خرگوش بر پشت شیر

یکی گفت کای ابله روز کور

تو چون بفکنی زاسپ او دم و گوش

که سرت اوفکندن تواند زدوش

به دل گرمی ار نکنی از روی پند