به دل گرمی ار نکنی از روی پند

همی دست با چرخ سایی به زور

تو چون بفکنی زاسپ او دم و گوش

که سرت اوفکندن تواند زدوش

زبان باری از سرد گفتن ببند

گرت نیکی از روی کردار نیست

نگو گوی باری که دشوار نیست