کسی از شما زنده ماندست نوز

یل پهلوان چون شنید این ز خشم

گره زد بر ابروی و برتافت چشم

چنین گفت کای پشت سخت تو کوز

مه چرخ کین برکشید از نیام

سر از تن بینداختش بیست گام

به چرخ و مه و مهر سوگند خورد