کزین پس فرستم بهر جای مرد

مه چرخ کین برکشید از نیام

سر از تن بینداختش بیست گام

به چرخ و مه و مهر سوگند خورد

کشم هر چه زین تخمه آرم به دست

اگر خود بر شاه دارد نسشت

چه شد پیش سه دید شیروی را