بر آن چشمه کاسپ من افشاند گرد

دگر سو کنی با شبان داوری

برهنه همی بر زنی با پلنگ

به دریا کنی آشنا با نهنگ

نیارد ژیان شیر از آن آب خورد

چو گیرد تگ باد و ابر ابرشم

سزد گر شود ماه ترکش کشم