نباید که بد پیشه باشدت دوست

بیندیش تلخی دارو ز پیش

مشو یار بدخواه و همکار بد

که تنها بسی به که با یار بد

که هرکس چنانت شمارد که اوست

مخور باده چندان کت اید گزند

مشو مست از و، خرمی کن پسند