که جز راه بد ناردت پیش باز

به گفتار با مهتران بر مجوش

به زور آنکه پیش ازتوبااو مکوش

مزن رای با تنگ دست از نیاز

ز بهر گلو پارسابب مکن

به خوان کسان کدخدایی مکن

مشو یار بخت و کم بوده چیز