ز بهر گلو پارسابب مکن

به زور آنکه پیش ازتوبااو مکوش

مزن رای با تنگ دست از نیاز

که جز راه بد ناردت پیش باز

به خوان کسان کدخدایی مکن

مشو یار بخت و کم بوده چیز

که از شومی اش بهره یابی تو نیز