که باکاهلی خواب شب هست جفت

مشو یار بخت و کم بوده چیز

که از شومی اش بهره یابی تو نیز

مکن خو به پر خفتن اندر نهفت

برین باش یکسر که دادمت پند

گرفتش به بر دیر و بگریست چند

سپهبد دل از هر بدی ساده کرد