یکی بالغ و کاله می به پیش

همی بود تا گشت خور زردفام

ز مهر سپهبد برآمد به بام

بدیدش همان جای بر تخت خویش

جوانی که از فر و بالا و چهر

همی مه بر او آرزو کرد مهر

دو رخ چون دوخورشید سنبل پرست