جوانی که از فر و بالا و چهر

ز مهر سپهبد برآمد به بام

بدیدش همان جای بر تخت خویش

یکی بالغ و کاله می به پیش

همی مه بر او آرزو کرد مهر

دو رخ چون دوخورشید سنبل پرست

برآورده شب گرد خورشید دست