دو رخ چون دوخورشید سنبل پرست

یکی بالغ و کاله می به پیش

جوانی که از فر و بالا و چهر

همی مه بر او آرزو کرد مهر

برآورده شب گرد خورشید دست

یکی مرغ بر شاخسار از برش

که بودی گه بزم رامشگرش