برآورده شب گرد خورشید دست

جوانی که از فر و بالا و چهر

همی مه بر او آرزو کرد مهر

دو رخ چون دوخورشید سنبل پرست

یکی مرغ بر شاخسار از برش

که بودی گه بزم رامشگرش

از و مه دگر مرغکی خوبرنگ