چو مستعد نظر نیستی وصال مجوی

که زیب بخت و سزاوار ملک و تاج سری

به بوی زلف و رخت می روند و می آیند

صبا به غالیه سایی و گل به جلوه گری

که جام جم نکند سود وقت بی بصری

دعای گوشه نشینان بلا بگرداند

چرا به گوشه چشمی به ما نمی نگری