همی گو ز برگنبد افشانده ای

هران مام کاو چون تو زاید پسر

کفن دوز خوانیمش ار مویه گر

تو با این سپه پیش من رانده ای

نهنگ بلا برکشید از نیام

بیاویخت از پیش زین خم خام

چو شیر اندر آمد میان بره