نهنگ بلا برکشید از نیام

کفن دوز خوانیمش ار مویه گر

تو با این سپه پیش من رانده ای

همی گو ز برگنبد افشانده ای

بیاویخت از پیش زین خم خام

چو شیر اندر آمد میان بره

همه رزمگه شد ز کشته خره