ستادند پیشش پرستش نمای

به گاهی که آمد ز نخچیر باز

جهان پهلوان، دیده رنج دراز

به هم دختر و مادر زشت رای

گرفته پری چهره جام بلور

پر از لعل می چون درفشنده هور

چو نخچیر کردی کنون سور کن