به یاد آمدش گفته برهمن

به می ماندگی از تنت دور کن

جهان پهلوان کرد زی می نگاه

همه جام می دید گشته سیاه

گرفتش به خور گفت بر یاد من

دو گلنار دختر چو دینار شد

دو جزعش ز لولو صدف وار شد