دو گلنار دختر چو دینار شد

همه جام می دید گشته سیاه

به یاد آمدش گفته برهمن

گرفتش به خور گفت بر یاد من

دو جزعش ز لولو صدف وار شد

به ناکام ازو بستد و هم به جای

بخورد و بیفتاد بی جان ز پای