یکی سنگه خواندش و دیگر تشی

ز هر جانور کان شناسد کسی

نبد چیز الا تشی بد بسی

که نامش به سوی دری چون کشی

به تن هر یکی مهتر از گاومیش

چو ژوبین بر او خار یک بیشه بیش

گه کین تن از خم کمان ساختی