گه کین تن از خم کمان ساختی

یکی سنگه خواندش و دیگر تشی

به تن هر یکی مهتر از گاومیش

چو ژوبین بر او خار یک بیشه بیش

وز آن خار او خشت کردند و تیر

سه هفته بدینگونه بد سرفراز

بدان تا رسد کشتی از طنجه باز