چه جفتش چه خوبان آراسته

هم از عود ترهم ز کافور خشک

سوی کاخ شه سر نهادند زود

به تاراج بردند از آن هر چه بود

چه از بی کران گونه گون خواسته

یکی کاخ دیدند نو شاهوار

به زر و گهر کرده بکسر نگار