چو ناوردگاه یلی در نبرد

چنان خیل پروین به دیدار و تاب

که عقدی ز لولو گسسته در آب

چو ترگی مه و گرد او شاد ورد

چو دریای سیمین روشن هوا

زمان و زمین کرده دیگر نوا

تو گفتی در ایوانی از آبنوس