تو گفتی مگر هر درختی ز بار

پر از نخل خرما یکی بیشه دید

چنان کآسمان بد درو ناپدید

عروسیست آراسته حوروار

از آهو همه بیشه بیش از گزاف

از آن آب کافورش آمد ز ناف