سپیدش در و بام چون سیم خام

به گرما بدی گشته آن آب یخ

به سرما روان از بر ریگ و شخ

دگر دید بتخانه از زر خام

میانش یکی تخت سیمینه ساز

بدان تخت زرین بتی خفته باز

سر سال چو آفتاب از بره