میانش یکی تخت سیمینه ساز

به سرما روان از بر ریگ و شخ

دگر دید بتخانه از زر خام

سپیدش در و بام چون سیم خام

بدان تخت زرین بتی خفته باز

سر سال چو آفتاب از بره

فروزنده کردی جهان یکسره