بریدم پی تخمۀ اژدها

زمانی نگشتی ز پیکار سیر

مرا داد یزدان کنون فر و برز

ازاو بستدم تاج شاهی به گرز

جهان گشت از جادویی ها رها

تو از جان و از دیده بیشی مرا

هم از گوهر پاک خویشی مرا