تو از جان و از دیده بیشی مرا

ازاو بستدم تاج شاهی به گرز

بریدم پی تخمۀ اژدها

جهان گشت از جادویی ها رها

هم از گوهر پاک خویشی مرا

به تو دارم امید از آن بیشتر

که بر کام ما بسته داری کمر