همه درگه جنگ و کین تیز چنگ

ترا دل بدین غم نباید سپرد

که تنها بس او را نریمان گرد

گرش صدهزاراند گردان جنگ

ببینی که چون گویم ای شیر هین

که خونشان ستاند به شمشیر کین

چنان کن که شبگیر با یوز و باز