می و بزم کاینجاست آنجا بریم

که خونشان ستاند به شمشیر کین

چنان کن که شبگیر با یوز و باز

خرامیم مر جنگ را پیشباز

نریمان زند تیغ و ما می خوریم

من از ویژه گردان گزینم هزار

تو بگزین هم از لشکر اندک سوار