به آورد گه گشت آن گه چو باد

برون زد، دو سر خشتی از کین به کف

یکی تبتی جوشن اندر برش

کلاهی سیه چاپر بر سرش

ز میدان به زین کوهه برسر نهاد

سوی قلب خاقان به کین حمله برد

هم از گرد بفکند جنگی دو گرد