جهان باد دان باده برگیر شاد

ورا چون کباب و می ناب نیست

همی می خور از بن ، مخور هیچ درد

که می سرخ دارد دو رخسار زرد

که اندر کفت باده بهتر ز باد

لب ترک و شادی و رامش گزین

کت اندر جهان رای به نیست زین