نگون باره بر روی هامون زدند

هرآن مرغ کز وی به پرواز شد

ز زخمش سر کوه پر ماز شد

بن باره سر تا سر آهون زدند

به رخنه سپه سر نهادند زود

ز دزدان بکشتند هر کس که بود

به سالار دزدان چو بشتافتند