سپیده دمش گشت و کوره سپهر

یکی کشته برد و یکی مرده شست

چو روز از جهان کارسازی گرفت

دمید آتش و زر گدازی گرفت

هوا بوته زر گدازیده مهر

دگر باره هر دو سپه ساخته

کشیده صف و تیغ و خشت آخته