همی کند و پنداشتی درع اوست

پدر بد که خسته پسر را به پای

سپردی همی چشم و ماندی به جای

زره دار بد کز تن خویش پوست

تنش بنگریدی که بر پای هست

به سر دست بردی که بر جای هست

چو دل جستی از تن سنان یافتی