ابا روز شادی و آرام و ناز

عروسی نو آیین بدی گاه را

ربودند ناگه ز تو شاه را

ندانم که کی بینمت نیز باز

دو جز عش ز لولو شده ناپدید

همی زد ز خون نقطه بر شنبلید

برآرد جهان سرکشان را زکار