گشت هر گوشه چشم از غم دل دریایی

جوی ها بسته ام از دیده به دامان که مگر

در کنارم بنشانند سهی بالایی

کشتی باده بیاور که مرا بی رخ دوست

سخن غیر مگو با من معشوقه پرست

کز وی و جام می ام نیست به کس پروایی

این حدیثم چه خوش آمد که سحرگه می گفت