سرشک خرد چون از ابر هنر

ز یاقوت و در افسری ماه را

به هم هفته ای شاد بگذاشتند

بر از کام و آرام برداشتند

صدف یافت آن در شد مایه ور

گرانمایه مهر جهان کردگار

گرفت از نگین خدایی نگار