بود دست شاهان به هر سو فراز

مگویید شه را به از بی رهی

که تان بد رسد چون رسد آگهی

اگرچه باشید از دور باز

بود گوش با چشم شه را بسی

کجا گوش و چشمش بود هر کسی

چو شه دادگر باشد و ره شناس